سوریه

سوریه، با نام رسمی جمهوری عربی سوریه، کشوری در غرب آسیا است که در شرق مدیترانه و شام واقع شده است. از غرب با دریای مدیترانه، از شمال و شمال غرب با ترکیه از طرف ترکیه، از شرق و جنوب شرق با عراق از طرف عراق، از جنوب با اردن از طرف اردن، و از جنوب غرب با اسرائیل و لبنان از طرف لبنان همسایه است. این کشور یک جمهوری تحت دولت موقت است و از ۱۴ استان تشکیل شده است. دمشق پایتخت و بزرگ‌ترین شهر آن است. با جمعیتی بالغ بر ۲۶ میلیون نفر در مساحتی به وسعت ۱۸۵٬۱۸۰ کیلومتر مربع (۷۱٬۵۰۰ مایل مربع)، پنجاه و ششمین کشور پرجمعیت و هشتاد و هفتمین کشور بزرگ جهان است. نام «سوریه» از نظر تاریخی به منطقه‌ای وسیع‌تر اشاره داشت. دولت مدرن شامل مکان‌های چندین پادشاهی و امپراتوری باستانی، از جمله تمدن ابلا است. دمشق مقر خلافت اموی و مرکز استانی تحت سلطنت ممالیک بود. دولت مدرن سوریه در اواسط سدهٔ بیستم پس از قرن‌ها حکومت عثمانی، به عنوان قیمومت فرانسه تأسیس شد. این دولت نماینده بزرگ‌ترین دولت عربی بود که از استان‌های سوریه سابقاً تحت حاکمیت عثمانی پدید آمد. در سال ۱۹۴۵، زمانی که جمهوری اول سوریه به عنوان عضو مؤسس سازمان ملل متحد درآمد، استقلال دوژور خود را به دست آورد، اقدامی که از نظر قانونی به قیمومت فرانسه پایان داد. نیروهای فرانسوی در آوریل ۱۹۴۶ خارج شدند و استقلال دفاکتو کشور را تضمین کردند. دوره پس از استقلال پرتلاطم بود و بین سال‌های ۱۹۴۹ و ۱۹۷۱ چندین کودتا و تلاش برای کودتا رخ داد. در سال ۱۹۵۸، سوریه با مصر وارد یک اتحاد پان‌عربی کوتاه‌مدت شد که پس از کودتای ۱۹۶۱ پایان یافت. کودتای ۱۹۶۳ که توسط کمیته نظامی حزب بعث انجام شد، یک دولت تک‌حزبی تأسیس کرد که سوریه را از ۱۹۶۳ تا ۲۰۱۱ تحت حکومت نظامی اداره کرد. کشمکش‌های قدرت داخلی در میان جناح‌های بعثی باعث کودتاهای بیشتر در ۱۹۶۶ و ۱۹۷۰ شد که در نتیجهٔ کودتای اخیر، حافظ اسد به قدرت رسید. تحت حکومت اسد، سوریه به یک دیکتاتوری موروثی تبدیل شد. اسد در سال ۲۰۰۰ درگذشت و پسرش بشار اسد جانشین او شد. پس از بهار عربی در سال ۲۰۱۱، سوریه درگیر یک جنگ داخلی چندجانبه با مشارکت چندین کشور شد که منجر به بحران پناهجویان گردید و بیش از ۶ میلیون پناهجو از این کشور آواره شدند. در واکنش به پیشروی‌های سریع ارضی دولت اسلامی در طول جنگ داخلی در سال‌های ۲۰۱۴ و ۲۰۱۵، چندین کشور به نمایندگی از جناح‌های مختلف مخالف آن مداخله کردند که منجر به شکست ارضی آن در سال ۲۰۱۷ در مرکز و شرق سوریه شد. پس از آن، سه نهاد سیاسی – دولت موقت سوریه، دولت نجات سوریه، و اداره خودمختار شمال و شرق سوریه – در قلمرو سوریه برای به چالش کشیدن حکومت اسد ظهور کردند. در اواخر سال ۲۰۲۴، مجموعه‌ای از تهاجمات از سوی ائتلافی از نیروهای مخالف منجر به تصرف دمشق و سقوط رژیم اسد شد. تا سال ۲۰۲۵، جنگ اقتصاد سوریه را پس از سال‌ها تحریم‌های بین‌المللی که بعداً کاهش یافت، در وضعیت نامناسبی قرار داده بود. سوریه، سرزمینی با دشت‌های حاصلخیز، کوهستان‌های بلند، فلات‌ها و بیابان‌ها، میزبان گروه‌های قومی و مذهبی متنوعی است. اعراب بزرگ‌ترین گروه قومی و مسلمانان سنی بزرگ‌ترین گروه مذهبی هستند.