دسته ها

C 09. بازار ارزهای دیجیتال/آموزش

  • 51-آیا ارزهای دیجیتال نابودشدنی هستند؟
    ارزهای دیجیتال به واسطه‌ی قدرت فناوری زیرساختی خود، بلاک چین همواره مدعی بوده‌اند که تا ابد باقی خواهند ماند. آیا این مساله حقیقت دارد و یا تنها حقه‌ای برای سرمایه‌گذاری در آنها است؟ آیا روزی می‌رسد که آنها به طور کلی نابود شوند؟

    حیات یک ارز دیجیتال وابسته به کامپیوترهایی است که از سراسر دنیا تراکنش‌های مربوط به آن را تایید می‌کنند و یک ارز زمانی از بین می‌رود که دیگر حتی یک کامپیوتر بر روی کره‌ی زمین حاضر نباشد آن را استخراج و تراکنش‌های مربوط به آن را تایید نماید. اگر هویت واحدی بتواند در شبکه‌ی قدرتمند هر ارز دیجیتال، برای همیشه کنترل بیش از 50 درصد از استخراج آن را بر عهده بگیرد و از آن سوء‌استفاده کند، می‌تواند آن را نابود کند.

    چرا نابودی مطلق یک ارز دیجیتال غیرمحتمل است؟

    اولا مایلم به شما بگویم که در این مقاله راجع به قیمت ارز خاصی صحبت نمی‌کنم و تنها احتمال از بین رفتن ارزهای دیجیتال به نحوی که امکان تعامل با آن‌ها به هیچ طریقی وجود نداشته باشد را بررسی خواهم کرد. راجع به تنزل قیمت و یا بی ارزش شدن یک ارز نیز صحبت نخواهیم کرد چرا که به نسبت نابودی مطلق، سناریویی محتمل‌تر است.

    چرا نابودی مطلق یک ارز دیجیتال سخت است؟ آیا این اتفاق برای ارزهای معروفی همچون بیت کوین، اتریوم و غیره خواهد افتاد؟

    برای پاسخ به این سوال ابتدا باید فناوری بلاک چین را درک کرده باشید. به ساده‌ترین بیان فناوری بلاک چین، کامپیوترهای غیرمتمرکز را کنار یکدیگر آورده تا قدرت محاسباتی‌شان را در راستای هدفی مشترک به اشتراک بگذارند. در حوزه‌ی ارزهای دیجیتال این هدف مشترک، تایید تمامی تراکنش‌ها و استخراج ارزهای جدید مطابق با الگوریتمی مشخص است. این همان تفاوت میان یک وب‌سایت و یک ارز دیجیتال است. یک وب‌سایت توسط یک کامپیوترها کنترل شده و مالک آن یک شرکت و یا یک سازمان است و هر زمان که این شرکت تصمیم بگیرد از وب سایت میزبانی نکند، عملا از بین می‌رود. ارزهای دیجیتال نیز توسط کامپیوترها به شکل غیرمتمرکز در سراسر جهان نگهداری می‌شوند و هیچ شرکت و یا نهاد مرکزی‌ای مسئول آنها نبوده و نمی‌تواند کامپیوترها را از تایید تراکنش‌های مربوط به آنها باز دارد.

    بنابراین اگر دست کم یک کامپیوتر در نقطه‌ای از جهان وجود داشته باشد که ارزی را استخراج کند، از نظر تئوریک این ارز کارایی خواهد داشت هرچند که دیگر غیرمتمرکز نخواهد بود.

     چرا ماینرها دست از استخراج یک ارز دیجیتال می‌کشند؟

    تا اینجا درباره‌ی اینکه نابودی کریپتوکارنسی‌های محبوب چقدر دور از تصور است صحبت کردیم. بیایید با یکدیگر بررسی کنیم برای نابود شدن یک ارز چه اتفاقی می‌بایست بیفتد.

    یک ارز دیجیتال زمانی از بین می‌رود که دیگر تراکنش‌های مربوط به آن طبق هیچ پروتکل توافق جمعی‌ای تایید نشده و توسط اعضای شبکه استخراج نشود.

    حال بگذارید کمی عمیق‌تر به این مساله نگاه کنیم و مثالی بزنیم. چه اتفاقی می‌افتد که دیگر کامپیوتری حاضر به استخراج بیت کوین نیست؟

    برای پاسخ به این سوال باید به این مساله برگردیم که چرا افراد بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال را استخراج می‌کنند؟

    اگر آن از دسته از افراد که تنها برای سرگرمی و یا کار خیر این کار را انجام می‌دهند صرف نظر کنیم، انگیزه‌ی اصلی مابقی، کسب درآمد است. در غیر این صورت، صرف هزینه‌ی بسیار برای قدرت پردازش و برق مصرفی بالا بدون سود منطقی نخواهد بود. آیا سناریویی را می‌توان یافت که در آن استخراج یک ارز دیجیتال در هیچ جای دنیا سودآور نباشد؟ پاسخ به این سوال دشوار است اما احتمالا چنین سناریویی وجود ندارد.

    هزینه‌ی اصلی ماینینگ مربوط به محاسبات، کارت‌های گرافیک و برق است. هزینه‌ی خرید کامپیوتر تقریبا در تمامی کشورها برابر بوده اما هزینه‌ی برق نسبت به محل زندگی شما متغیر است.

    به عنوان مثال ایسلند کشور خوبی برای ماینینگ ارزهای دیجیتال است. ممکن است با خودتان بگویید در این کشور به علت داشتن آب و هوای سرد نیاز به صرف هزینه‌ی بسیار برای خنک کردن دستگاه‌ها نیست اما چیزی که از آب و هوا بیشتر اهمیت دارد، هزینه‌ی برق مصرفی است. در حقیقت کشور ایسلند به خاطر داشتن آتش‌فشان‌های بسیار، هزینه‌ی تولید برق را با استفاده از روش‌های زمین گرمایی بسیار پایین آورده است.

    ماینرها تا زمانی که این صنعت سودآور باشد به استخراج ارزهای دیجیتال ادامه خواهند داد.

    آیا یک ارز دیجیتال هک شدنی و نابودشدنی است؟

    تا اینجا متوجه شدیم که یک ارز دیجیتال قدرت خود را مدیون فناوری‌ای همچون بلاک چین است که محاسبات مربوط به آن را میان تمام کامپیوترها در سراسر جهان توزیع می‌کند. آیا این سیستم قدرتمند ضد هک و پایدار است؟

    تنها راه شناخته شده‌ی برای هک یک ارز دیجیتال و به دست گرفتن کنترل آن، به دست آوردن بیشتر قدرت استخراج آن ارز است. از آنجایی که هر تغییر و یا تصمیمی در شبکه نیازمند این است که حداقل50 درصد از ماینرها با آن موافقت کنند و به طور کل ارزهای دیجیتال و فناوری زیرساختی آنها بلاک چین، به نحوی کار می کند که در آن ماینرها تصمیم می‌گیرند که چه اتفاقی برای آن ارز بیفتد،تنها فردی که 50 درصد از قدرت ماینینگ شبکه را در اختیار گرفته می‌تواند کد آن را نیز تغییر داده و تصمیم به نابودی آن بگیرد. این هک به حمله‌ی 51 درصد نیز شهرت دارد.

    احتمال چنین هکی چقدر است؟

    برای ارزهای دیجیتال بزرگی نظیر بیت کوین که نیاز به خرید کامپیوترهایی دارد که قدرت محاسباتی آنها از 50 درصد قدرت ماینینگ بیت کوین در دنیا بیشتر باشد، تقریبا غیر ممکن است. اتفاقی که بیشتر محتمل بوده این است که یک استخر استخراج آن‌قدر بزرگ شده تا بتواند 50 درصد از قدرت ماینینگ بیت کوین را در اختیار خود بگیرد. اما این امر نیز بسیار بعید به نظر می‌رسد. استخرهای استخراج، جوامع آنلاینی هستند که در آن ماینرها منابع پردازشی خود را برای استخراج ارزهای دیجیتال گرد هم می‌آورند.

    اما به راستی چرا یک نفر ترجیح می‌دهد برای استخراج یک ارز غیرمتمرکز به یک استخر استخراج متمرکز روی بیاورد. در سال‌های اولیه پس از پیدایش بیت کوین، استخراج این ارز به سادگی با کامپیوتر منزل انجام می‌شد اما با گذشت زمان و افزایش تعداد افرادی که به ماینینگ بیت کوین روی آوردند، کامپیوترها و کارت‌های گرافیکی پیشرفته‌تر وارد این حوزه شده و رقابت سخت‌تر و سخت‌تر شد.

    پاداش بلاک در بلاک چین بیت کوین به ماینری تعلق می‌گیرد که هش مناسب برای اضافه شدن بلاک جدید به بلاک چین را پیدا کند. اگر فردی به تنهایی تصمیم بگیرد استخراج بیت کوین را به صورت جدی شروع کرده و به خرید تجهیزات ماینینگ روی بیاورد، ممکن است مجبور باشد برای سال‌ها اینکار را بدون دریافت پاداش ادامه دهد. به همین جهت برای جلوگیری از چنین ریسک بزرگ و از دست دادن سرمایه‌، ماینرها ترجیح می‌دهند در استخرهای استخراج عضو شده و قدرت محاسبات و سخت‌افزاری خود را با یکدیگر به اشتراک بگذارند. پاداش بلاک در این روش ماینینگ، میان ماینرها بر حسب میزان توان محاسباتی که هر یک برای حل یک بلاک به اشتراک گذاشته‌اند تقسیم می‌شود.

    این سناریو را در نظر بگیرید که یک استخر استخراج آن‌قدر محبوب و بزرگ شود که بتواند 50 درصد از تمامی ماینرهای بیت کوین را به خود جذب کند؛ آنگاه از نظر تئوریک این استخر استخراج قدرت تغییر کد و نابود کردن بیت کوین را به دست خواهد آورد.

    چرا هکرها نمی‌توانند ارزهای دیجیتال را نابود کنند؟

    فرض کنید هکری  51 درصد از قدرت استخراج یک ارز دیجیتال را به دست آورده است، آیا او این ارز را نابود خواهد ساخت و یا به استخراج آن و دریافت مقدار زیادی پاداش ادامه خواهد داد؟ این سوال بسیار جذابی است که ساتوشی ناکوموتو خالق بیت کوین، در وایت پیپر مربوط به این ار چنین پاسخ داده است: حتی اگر فردی موفق شود 50 درصد از قدرت ماینینگ بیت کوین را به دست بگیرد، به نفع او خواهد بود که ماینینگ این ارز را ادامه دهد چراکه می‌تواند پول زیادی را با دریافت پاداش بلاک‌ها به دست بیاورد. با وجود اینکه ما نمی‌دانیم یک شخص و یا سازمان در چنین جایگاهی چه کار خواهد کرد اما احتمالا به استخراج بیت کوین ادامه خواهد داد. ساتوشی ناکاموتو همچنین اظهار کرد که هیچ هکری از آنجایی که هیچ فردی حاضر نیست ثروت خود را نابود، نامعتبر و یا بی ارزش سازد، بیت کوین را از بین نمی‌برد.

    با این احتساب حتی اگر حمله‌ی 51 درصد نیز اتفاق بیفتد، احتمال نابود ساختن بیت کوین و یا سایر ارزهای دیجیتال توسط هکر بسیار کم است.

  • 52-آیا استخراج بیت کوین روزی به پایان خواهد رسید؟

    به احتمال زیاد یکی از سوالاتی که در بدو آشنایی با ارزهای دیجیتال و بیت کوین برای شما مطرح شده این بوده که آیا استخراج بیت کوین یک روز تمام خواهد شد؟ یا اینکه پس از استخراج 21 میلیون سکه شبکه چه اتفاقی خواهد افتاد؟ می‌دانیم که تعداد بیت کوین‌های شبکه محدود است و نحوه شکل‌گیری این محدودیت در مقاله‌ای با عنوان «چرا بیت کوین استثنائی است؛ سوالاتی که کسی پاسخ نمی‌دهد!» مورد بررسی قرار گرفته است.

    واکاوی واژه استخراج

    از آنجا که فرایند پیدا کردن هش بلاک در شبکه بیت کوین مانند پیدا کردن طلا توسط معدنچیان است، نام استخراج یا ماینینگ را بر روی آن گذاشته‌اند. اما استخراج بیت کوین همان فرایند افزودن بلاک‌های جدید به بلاک چین است.

    از این رو فرایند استخراج را نمی‌توان تنها دریافت پاداش شبکه یا به عبارت ساده‌تر یافتن سکه‌های ارزشمند بیت کوین تلقی کرد. تعداد سکه‌های بیت کوین محدودیت 21 میلیون واحدی دارد. تاکنون بیش از 17.5 میلیون سکه از این تعداد در شبکه آزاد شده و قابلیت گردش یا انتقال پیدا کرده است. البته تعداد زیادی بیت کوین نیز از دست رفته‌اند و به دلیل فراموش شدن کلید خصوصی‌ آن‌ها توسط مالکینشان، دیگر امکان دسترسی به آن‌ها وجود ندارد.

    در نهایت می‌توان نتیجه گرفت که استخراج بیت کوین و افزودن بلاک‌های جدید به شبکه برای همیشه ادامه خواهد یافت اما این قضیه درباره‌ی پاداش بلاک‌ها کمی متفاوت است.

    استخراج بیت کوین؛ فرایندی حیاتی برای شبکه

    قبل از هر چیز، باید بدانید که هیچ وقت تعداد واحدهای مطلق بیت کوین به 21 میلیون عدد نخواهد رسید. یعنی این امکان وجود دارد که 20,999,999.9 واحد بیت کوین داشته باشیم، اما پاداش بلاک هیچ وقت صفر مطلق نخواهد شد. پاداش فعلی بیت کوین 12.5 واحد بیت کوین است. این مقدار در سال آینده به 6.25 بیت کوین خواهد رسید. پس از 4 سال دیگر این پاداش به 3.125 واحد می‌رسد. هر چقدر که این تقسیم پاداش ادامه پیدا کند، از نظر ریاضی باز هم هرگز به صفر مطلق نخواهیم رسید.

    پروتکل بیت کوین به گونه‌ای است که در هر دوره تقریباً چهار ساله پاداش بلاک‌های آن نصف می‌شود. اگر این را مانند نصف کردن ذره‌ای از یک ماده در نظر بگیرید که در نهایت به کوچکترین بخش تشکیل‌دهنده آن یعنی اتم می‌رسید، پاداش بلاک‌ها نیز به همین منوال با هر بار نصف شدن به کوچکترین واحد فعلی پروتکل بیت کوین یعنی یک ساتوشی (معادل 0.00000001 واحد بیت کوین) می‌رسد.

    استخراج آخرین ساتوشی در بلاک شماره 6,930,000 اتفاق خواهد افتاد، اما آیا نمی‌شود یک ساتوشی (satoshi) را به میلیون‌ها واحد کوچکتر تقسیم کرد؟ با در نظر گرفتن دوره حدودی 4 ساله با هر بار نصف شدن پاداش، سال 2140 آخرین سالی خواهد بود که طبق پروتکل فعلی، استخراج‌کنندگان بیت کوین دیگر پاداشی از بابت افزودن بلاک‌های جدید به بلاک چین دریافت نخواهند کرد. در حال حاضر در دوره سوم کاهش پاداش بلاک قرار داریم و پاداشی که برای استخراج‌کننده هر بلاک تعلق می‌گیرد، مقدار 12.5 واحد بیت کوین (BTC) است.

    البته با تغییر دادن کوچکترین واحد بیت کوین در پروتکل آن می‌توان روند استخراج را برای واحدهای کوچکتر از ساتوشی نیز ادامه داد. یعنی برای مثال اگر زمانی توسعه‌دهندگان بیت کوین تصمیم بگیرند هر وارد ساتوشی را مثلاً به هزاران واحد ریزتر تقسیم کنند، در این صورت روند دریافت پاداش توسط ماینرها از سال 2140 به این سو نیز ادامه می‌یابد. ناگفته نماند که در شبکه لایتنینگ به دلیل کارمزد بسیار اندک، از واحد میلی ساتوشی (یک هزارم ساتوشی) استفاده می‌شود.

    واحدی کوچکتر از یک ساتوشی

    برای پاسخ دادن به این سوال که آیا تولید بیت کوین روزی به پایان می‌رسد، باید بررسی کنیم که اضافه کردن اعشار بیشتر به بیت کوین مورد نیاز خواهد بود یا خیر.

    برای درک بهتر این پرسش می‌توان فرض کرد که قیمت بیت کوین در آینده به 1 میلیون دلار برسد. در اینصورت هر ساتوشی معادل 1 سنت خواهد بود. این یکای ارزی برای انجام تراکنش‌های خرد هم کافی به نظر می‌رسد؛ حال آنکه دلار نیز در طول زمان دچار تورم می‌شود و قدرت خرید یک سنت پس از گذشت چند دهه به شدت کاهش خواهد یافت. از این نظر احتمال ایجاد تغییراتی در کوچکترین واحد بیت کوین، حتی با وجود فرض 1 میلیون دلار شدن هر واحد از آن نیز غیرضروری خواهد بود.

    دوم آنکه منبع درآمد ماینرها از فرایند استخراج، تنها به پاداش بلاک‌ ختم نمی‌شود و کارمزد تراکنش نیز بخش دیگری از درآمد آن‌ها را تشکیل می‌دهد.

    سودآوری استخراج

    اما با چند سوال مهم مواجه می‌شویم. ماینرها در سال 2140 و حتی قبل تر از آن که پاداش بلاک‌ها به اندازه زیادی کاهش یافته، دیگر چه انگیزه‌ اقتصادی برای استخراج که در واقع همان فرایند تایید تراکنش‌ها، برقراری حیات و مهمتر از همه تامین امنیت در شبکه است، خواهند داشت؟ در صورتی که این کار برای آن‌ها نفع مالی نداشته باشد و درآمد حاصل از استخراج، کفاف هزینه‌هایی که از بابت پول انرژی و نگهداری دستگاه‌های استخراج می‌پردازند را ندهد، برای آن‌ها عقلانی نخواهد بود که استخراج بیت کوین را ادامه دهند.

    در نظر داشته باشید که حدود 13 سال دیگر بیش از 99 درصد سکه‌های شبکه آزاد شده‌اند و مابقی سکه‌ها برای استخراج شدن باید بیش از یک قرن منتظر بمانند. این مورد می‌تواند عاملی پیشران در گسترش صنعت ماینینگ برای استخراج حدود 15 درصد از سکه‌های شبکه در 13 سال آینده باشد. سود آور بودن استخراج بیت کوین در آینده نزدیک، با توجه به کاهش شدید پاداش بلاک نسبت به زمان حال حاضر تنها در چند وضعیت قابل توجیه است.

    در حالت اول یا باید هزینه‌های استخراج به شدت کاهش یابند (که قسمت عمده آن به ارزان شدن برق و دستگاه‌ها در آینده وابسته است) یا اینکه درآمد حاصل از استخراج به شدت افزایش یابد (با غیر قابل تغییر بودن نحوه‌ی عرضه بیت کوین، این مورد را می‌توان به افزایش قیمت بیت کوین، یا افزایش منبع درآمد از طریق کارمزدها ربط داد). البته هر دو حالت می‌توانند همزمان با یکدیگر اتفاق بیافتند که این مورد بیشتر از بقیه محتمل است.

    کارمزدهای شبکه در آینده می‌توانند جایگزین منبع درآمد فعلی ماینرها شوند. البته با در نظر داشتن گسترش راهکارهای مقیاس‌پذیری مانند شبکه لایتنینگ، نمی‌توان از کارمزدها در آینده‌ای نزدیک انتظار زیادی داشت.

    این را هم نباید فراموش کرد که طراحی پروتکل بیت کوین به گونه‌ای است که با خارج شدن تعدادی از ماینرها به دلیل به صرفه نبودن استخراج، کاهش سختی شبکه موجب آسان‌تر شدن استخراج یا به عبارت دیگر ورود افراد دیگری خواهد شد که استخراج برای آن‌ها سودآور تلقی می‌شود.

    نقطه سر به سر

    «نقطه سر به سر» مفهومی است که هر ماینری باید با آن آشنا باشد. این نقطه در واقع قیمتی از بیت کوین یا هر ارز دیجیتال با قابلیت استخراج را نشان می‌دهد که در آن درآمد ناشی از فروش بیت کوین‌های استخراج شده با هزینه‌های برآمده از پول انرژی، هزینه نگهداری و هزینه استهلاک در طول زمان برابری می‌کند. البته درباره دستگاه‌های استخراج با توجه به اینکه میزان سختی شبکه (که از میزان هش ریت یا به نوعی مشارکت در امر استخراج به دست می‌آید) در یک روند افزایشی قرار دارد، هر دستگاه بازه زمانی سودآوری معینی دارد که این پارامتر متغیر را نیز در محاسبه نقطه سر به سر در آینده باید لحاظ کرد.

    نتیجه‌گیری

    با در نظر داشتن پروتکل فعلی شبکه، آخرین ساتوشی در سال 2140 در شبکه بیت کوین استخراج خواهد شد. اما در صورتی که واحدهای ریزتری نسبت به ساتوشی در شبکه مورد استفاده واقع شوند، آزاد شدن بیت کوین در شبکه ادامه خواهد یافت.

    استخراج بیت کوین تا زمانی که حتی یک کامپیوتر (نود) در شبکه حاضر باشد، ادامه می‌یابد و هیچوقت به پایان نخواهد رسید.

    مدل اقتصادی که ساتوشی ناکاموتو بیت کوین را بر اساس آن طراحی کرده، شامل دو منبع درآمدی برای ماینرها یا استخراج‌کنندگانی است که فرایند افزودن بلاک‌های جدید به شبکه را بر عهده دارند.

    می‌توان اینگونه نتیجه‌گیری کرد که پاداش بلاک‌ها، نقش پیشران اولیه را برای مقبولیت بیت کوین در دهه‌های ابتدایی پیدایش این ارز دیجیتال ایفا خواهد کرد؛ اما پیشران اصلی برای بقای شبکه در بلندمدت کارمزدهای آن خواهد بود.

  • 53- استخراج ترکیبی (Merged چیست؟

    استخراج ترکیبی یا به اصطلاح فنی‌تر اثبات کار کمکی فرایندی از ماینینگ است که طی آن دو ارز دیجیتال مختلف در زمانی مشابه استخراج می‌شوند. گرچه به اندازه روش‌های رایج اثبات کار یا الگوریتم‌های اجماع اثبات سهام، این روش محبوب نیست اما برخی پروژه‌ها از استخراج ترکیبی و با بهره گرفتن از قدرت پردازشی شبکه‌های بزرگ، برای امن شدن بیشتر شبکه‌های خود بهره می‌گیرند.

    ساتوشی ناکاموتو این مفهوم را در وایت‌پیپر بیت کوین استفاده نکرده، اما ایده انجام این نوع استخراج را سال 2009 در انجمن بیت کوین‌ تاک مطرح کرد.

    اشاره ساتوشی به شکل اولیه استخراج ترکیبی در فروم بیت کوین تاک

    در ادامه نگاهی دقیق‌تر به نحوه کار این فرایند استخراج خواهیم داشت و دلیل استفاده از این نوع ماینینگ را در پروژه‌های ارز دیجیتال بررسی خواهیم کرد. و در نهایت به اینکه شما به عنوان یک سرمایه‌گذار می‌توانید از این روش چه استفاده‌ای داشته باشید، پاسخ خواهیم داد.

    استخراج ترکیبی چگونه انجام می‌شود؟

    تمام پیاده‌سازی‌های انجام شده برای استخراج ترکیبی، یک زنجیره کمکی (auxiliary chain) و شبکه قدرتمندتری به نام زنجیره مادر دارند. برای اینکه هر دو زنجیره توانایی کارکردن با همدیگر را داشته باشند، نیاز است که الگوریتم هش آن‌ها یکسان باشد. بهتر است برای توضیح این فرایند یکی از جفت ارزهای ترکیبی شناخته شده مانند بیت کوین و نیم‌کوین (Namecoin) را بررسی کنیم.

    در این مثال بیت کوین زنجیره مادر و نیم‌کوین زنجیره کمکی است که شبکه بیت کوین در حال کمک کردن به آن است. هر دو ارز دیجیتال نیز از الگوریتم هش SHA-256 برای استخراج استفاده می‌کنند.

    پیاده سازی

    توسعه‌دهندگان زنجیره مادر لازم نیست هیچ کاری در پیاده‌سازی استخراج ترکیبی انجام دهند. بنابراین شبکه بیت کوین نیازی نیست بداند که ارز دیجیتال نیم‌کوین را نیز استخراج می‌کند.

    هرچند زنجیره‌های کمکی باید برخی تغییرات و یکپارچه‌سازی‌ها را برای فعال شدن ماینینگ ترکیبی انجام دهند. در ادامه توسعه‌دهندگان نیم‌کوین، بلاک چین این شبکه را برای پذیرفتن اثبات استخراج بیت کوین و معتبر دانستن آن بر روی بلاک چین نیم‌کوین بروز می‌کنند.

    فرایند استخراج ترکیبی

    استخراج ترکیبی به هیچگونه قدرت پردازشی اضافی از سوی ماینرها نیاز ندارد. به عنوان یک ماینر استخراج همزمان بیت کوین و نیم‌کوین برای شما، بازده یکسانی نسبت به زمانی که تنها بیت کوین استخراج می‌کنید، خواهد داشت. تنها نیاز است که شما یا استخر استخراجی که از آن استفاده می‌کنید، برخی تغییرات اضافی برای پشتیبانی از آن اعمال کنید.

    نحوه انجام آن به این صورت است:

    شما به عنوان یک ماینر یا استخر استخراج، بلاکی از تراکنش‌های مختلف در هر زنجیره ایجاد می‌کنید. (در این مثال زنجیره بیت کوین و نیم‌کوین مدنظر است) بلاک ایجاد شده در نیم‌کوین (زنجیره کمکی) مجموعه‌ای از تراکنش‌های استاندارد در این شبکه است. بلاک ساخته شده در شبکه بیت کوین نیز مانند بقیه بلاک‌ها حاوی تراکنش‌های عادی این شبکه است. هرچند یک تراکنش اضافه نیز با هشی که به بلاک ایجاد شده در نیم‌کوین اشاره دارد، در آن قرار می‌گیرد.

    پس از ساختن بلاکتان، شروع به استخراج آن می‌کنید. در این مرحله چند اتفاق مختلف می‌تواند رخ دهد:

     شما مشغول استخراج یک بلاک با درجه سختی شبکه بیت کوین می‌شوید. شما به جواب بلاک دست پیدا کرده و آن را در شبکه اعلام می‌کنید. از این جهت که درجه سختی بلاک بیت کوین (زنجیره مادر) بیشتر از درجه سختی بلاک نیم‌کوین است، شما بلاک نیم‌کوین را نیز استخراج کرده‌اید و پاداش هر دو بلاک را دریافت می‌کنید.

     شما بلاکی را با درجه سختی نیم‌کوین استخراج می‌کنید. این بلاک را با قرار دادن هِدِر و هش بلاک بیت کوین ایجاد می‌کنید. سپس زنجیره نیم‌کوین این بلاک را قبول می‌کند. این زنجیره سپس قادر است که هِدِر اضافی بیت کوین و هش را با کمک تغییرات ایجاد شده در بلاک چین آن برای پشتیبانی از استخراج ترکیبی تشخیص دهد. اینجا تنها پاداش استخراج نیم‌کوین را دریافت می‌کنید.

     شما بلاکی را بین درجه سختی شبکه نیم‌کوین و بیت کوین استخراج می‌کنید. نتیجه این مورد نیز مشابه مورد دوم خواهد بود.

    پیامدهای استخراج ترکیبی

    استخراج ترکیبی برخی پیامدهای مثبت و منفی برای هر دو زنجیره می‌تواند داشته باشد.

    پیامد‌های مثبت

    پروژه‌های کوچک و جدید بلاک چینی دلایل معقولانه‌ای برای انضمام استخراج ترکیبی دارند. مهمتر از همه، انجام این کار امنیت شبکه زنجیره کمکی را بالا برده و همچنان به آن اجازه می‌دهد به عنوان یک زنجیره مستقل فعالیت کند. معمولاً زنجیره‌های کمکی وقتی با بلاک چین‌های محبوب در این زمینه همکاری می‌کنند، سبب جلب توجهات زیادی می‌شوند.

    علاوه بر این، انگیزه‌ فوق‌العاده‌ای برای ماینرها ایجاد می‌شود که به سمت دریافت پاداش و درآمد بیشتر بدون پرداخت هزینه‌ای کشیده شوند. از طرفی هم معمولاً چون ماینرها بین هر دو کوین استخراج شده مبادله می‌کنند تا سود بیشتری کسب کنند، در نقدینگی هر دو ارز دیجیتال افزایش اتفاق می‌افتد.

    پیامدهای خنثی

    زنجیره‌های مادر پس از پذیرش زنجیره‌های کمکی دچار افزایش حجم بلاک چین می‌شوند. هش‌هایی که زنجیره کمکی به درخت تراکنش زنجیره‌ مادر اضافه می‌کند، کم حجم هستند اما باز با این حال فضایی را اشغال می‌کنند. تا زمانی که ارزهای دیجیتالی مانند بیت کوین در پیاده‌سازی راه‌حل‌های لایه دوم مقیاس پذیری مانند لایتنینگ موفق باشند، این افزایش حجم دردسرساز نخواهد بود.

    پیامدهای منفی

    متأسفانه این قضیه برخی پیامدهای منفی نیز دارد. پیاده‌سازی امکان استخراج ترکیبی نیازمند انجام توسعه اضافی بر روی زنجیره کمکی است. در حالیکه شبکه قصد داشته باشد از پروتکل استخراجی خود به ماینینگ ترکیبی تغییر جهت دهد، نیازمند هاردفورک خواهد بود. برای برداشتن این نوع استخراج هاردفورک دیگری مورد نیاز خواهد بود.

    ماینرها و استخرهای استخراج نیز باید برخی اقدامات را برای استخراج همزمان هر دو زنجیره انجام دهند. هرچند استخراج ترکیبی به هیچ قدرت اضافی احتیاج ندارد، اما کارهای نگهداری بیشتری می‌طلبد. در استخراج همزمان دو بلاک چین، باید دو اتصال به زنجیره‌ها حفظ و نگه‌داری شود. برای استخرها استخراج نیز کانال‌های توزیع دوبرابر مقدار قبلی خواهد بود. شاید از نظر برخی استخرها اضافه کردن این دسته هزینه‌های نگه‌داری در مقابل کسب کوین جدید به صرفه نباشد.

    جنبه سرمایه‌گذاری

    در حالت کلی، استخراج ترکیبی نفع بیشتری برای ماینرها خواهد داشت تا سرمایه‌گذاران. هرچند وقتی با اطلاعات دیگر ترکیب می‌شود، استخراج ترکیبی نوید یک پروژه امیدبخش را می‌دهد. برای آشنایی بیشتر در این بخش با چند نمونه واقعی آشنا می‌شوید:

    نیم‌کوین (Namecoin) – آینده‌ای تضمین نشده

    نیم‌کوین به عنوان اولین کوین استخراج ترکیبی شناخته می‌شود که تحت حمایت قدرت پردازشی زنجیره بیت کوین قرار گرفت. این کوین که زمانی بین 10 ارز دیجیتال برتر بازار قرار داشت، جایگاه خود را از دست داد و به رتبه 225 تنزل یافت. نیم‌کوین یکی از بزرگترین نمونه‌های سقوط تدریجی یک پروژه حتی با وجود ارتباط آن با قدرتمندترین شبکه ارزهای دیجیتال است.

    علی‌رغم این واقعیت که تعداد قابل توجهی از استخرهای ماینینگ، استخراج ترکیبی نیم‌کوین را پشتیبانی می‌کنند، این ارز دیجیتال پذیرش قابل توجهی در تاریخ 5 ساله‌ای که داشته به خود ندیده است. البته تیم توسعه این ارز دیجیتال نیز به اندازه پروژه‌های مشابه فعال نیست. این سقوط عبرت آموز بیانگر این است که اگر ارز دیجیتالی از استخراج ترکیبی پشتیبانی کند، به معنی تضمین فاندامنتال آن سرمایه نخواهد بود.

    دوج کوین – تاثیر بلافاصله یک تغییر

    اوایل پیدایش دوج کوین، جامعه آن تصمیم به ادغام فرایند استخراج آن با کوین بزرگتر و شناخته‌شده‌تر آن روزها یعنی لایت کوین گرفت. آن‌ها دریافتند که با عدم تغییر مکانیزم استخراج، پس از چند سال شبکه پاداش استخراج قابل توجهی برای آن‌ها نخواهد داشت. در صورتی که سازوکار تغییر نمی‌یافت، انگیزه‌ای برای ماینرها جهت استخراج باقی نمی‌ماند و شبکه در معرض حمله 51 درصد قرار می‌گرفت.

    قیمت دوج کوین پس از انتقال از سازوکار اثبات کار به اثبات کار کمکی، از 0.0002 دلار (معادل با 41 ساتوشی در آن زمان) به حدود 0.00047 دلار (معادل 115 ساتوشی) افزایش یافت؛ یک رشد نزدیک به 180 درصدی که تنها طی چند هفته اتفاق افتاد.

    پروژه دوج کوین می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که تغییر فرایند استخراج به استخراج ترکیبی در کوتاه‌مدت سودآوری خوبی در دارایی دیجیتال به دنبال دارد. هرچند وجود تنها یک پروژه نمی‌تواند دلیل قطعی برای اثبات این گفته باشد.

    اول از همه وجود امنیت بیشتر در شبکه سبب افزایش اعتماد جامعه آن ارز دیجیتال می‌شود. همچنین متصل شدن به یک ارز دیجیتال شناخته‌شده‌تر سبب مطرح شدن ارزهای دیجیتال ناشناس می‌گردد؛ چیزی که بیشتر شبیه به یک بازاریابی سریع است. در نهایت نیز استخراج ترکیبی معمولاً نقدینگی هر دو زنجیره را به دلیل مبادلات بین ارزی ماینرها برای کسب سود بیشتر، بالا می‌برد.

    استخراج ابری سودآور دوج کوین: دروغ و کلاهبرداری

    با توجه به توضیحاتی که گفته شد، دوج کوین از جمله ارزهای دیجیتالی است که از قدرت بالای شبکه لایت کوین برای تامین امنیت شبکه خود بهره می‌برد. امری که باعث شده استخراج مستقیم دوج کوین سودآوری نداشته باشد و این ارز دیجیتال به مانند یک پاداش اضافی به ماینرهای لایت کوین تعلق یابد. از این رو هرگونه ادعایی مبنی بر استخراج ابری دوج کوین بی‌پایه و اساس بوده و این ارز دیجیتال به عنوان پاداش اضافی استخراج لایت کوین و یا با تبدیل دیگر ارزهای دیجیتال استخراج شده به دوج کوین حاصل می‌شود.

    از جمله استخرهای استخراج معروف با نرخ هش‌ریت بالا که از استخراج ترکیبی دوج کوین پشتیبانی می‌کند، F2Pool و AntPool هستند. پس از اتصال دستگاه‌های ماینر اسیک با الگوریتم Scrypt یا ریگ‌های کارت گرافیک با وارد کردن URL استخر، شناساندن تجهیزات به استخر و وارد کردن کیف پول شما قادر به استخراج لایت کوین و به همراه آن دوج کوین خواهید بود.

    سایت‌های ارائه دهنده خدمات ابری دوج کوین که وعده سودهای بالا به سرمایه‌گذاران را می‌دهند، قطعا کلاهبرداری و پانزی هستند که طی آن مبالغ سرمایه‌گذاری افراد قدیمی به افراد جدید داده می‌شود و در نهایت که پول زیادی جمع‌آوری شد، طرح از هم فرو می‌پاشد. این شرکت‌ها به هیچ عنوان اقدام به استخراج مستقیم دوج کوین نمی‌کنند (و شاید در پشت صحنه اصلا دستگاهی وجود نداشته باشد) چون سودآوری برای آن‌ها نخواهد داشت.

  • 54- چرا بلاک چین بهترین سلاح علیه هوش مصنوعی هستند؟
    همانطور که بحث پیرامون حاکمیت در پروتکل‌های اجماع بیشتر و بیشتر می‌شود، آشکار است که دیدگاه اصلی ساتوشی ناکاماتو تحت عنوان «یک پردازنده- یک حق رأی» کل صنعت کریپتو را به سمت حکمرانی متمرکز حول ماشین‌ها سوق می‌دهد نه انسان‌ها. اما اگر به راستی هوش مصنوعی همان‌گونه که ایلان ماسک و سم آلتمن نیز به‌مراتب هشدار داده بودند، تهدیدی برای انسان به شمار می‌رود، پس چرا ریسک کرده و به آن قدرت سیاسی شبکه‌های غیرمتمرکز را می‌دهیم؟ به دلیل آنکه ما در مقابل ناشناس ماندن افراد و حفظ حریم شخصی آنها همان‌طور که بلاک چین قول داده است، متعهدیم. تا زمانی که این رویکرد به مبارزه با فساد مالی کمک کند، با محاسبات غیر متمرکز می‌توان با سوء استفاده‌های سیاسی از بستر اینترنت، مقابله کرد. هوش مصنوعی آنقدرها هم تهدیدی جدی تلقی نمی‌شود. این مساله که الگوریتم‌های شبکه‌های اجتماعی با الگوهای رفتاری کاربران پیشرفت می‌کنند، حقیقت سیاسی امروز را توضیح می‌دهد. بااین‌حال، هوش مصنوعی ما را با سؤالات و چالش‌های عمیق‌تری روبرو می‌کند. بارزترین مساله‌ای که در سیاست عصر حاضر با آن روبرو هستیم، شک و تردید روزافزونی است که در مورد روند دموکراتیک ایالات متحده‌ وجود دارد. آیا عوامل نفوذی خارجی برنده‌ی پرخرج‌ترین انتخابات شدند؟ از زمان صلح وست فالن در قرن 17ام، ساختار سیاسی دولت‌های ملی بر مبنای عدم‌مداخله‌ی داخلی بوده است. حقیقتی که مارک زاکربرگ، سازنده‌ی فیس‌ بوک، در نشست موضوع نفوذ روس‌ها به فیس‌بوک نتوانست به آن اقرار کند این بود که اینترنت دیگر با دولت ملی سازگار نیست.

    هوش مصنوعی اینترنت امروزه بر اساس علاقه‌مندی‌های ما، ارسال‌های مجدد، لینک‌ها، انتشار عکس و توکن‌هایی که مالکشان نیستیم کار می‌کند. این توکن‌ها هستند که بر زندگی ما حکمرانی می‌کنند و منافع اعضای شبکه و جامعه را بررسی می‌کنند. به‌منظور حفظ رقابت، فیس‌‌بوک و گوکل تلاش می‌کنند بیشتر اورولی شوند.

    اورولی یک صفت است که به رفتارها و سیاست‌های کنترلی به وسیله تبلیغات، پایش و شنود، اخبار نادرست، انکار حقیقت، و دست‌کاری گذشته اشاره دارد، که توسط حکومت‌های سرکوبگر مدرن مورداستفاده قرار می‌گیرد.

    عامل اصلی موفقیت این دو شرکت توانایی آن‌ها در رسمیت بخشیدن به انسان‌ها در فضای اینترنتی بوده است. بهای سنگین این موضوع نقض حریم خصوصی افراد جامعه است که دیگر به زمان استفاده از اینترنت محدود نبوده بلکه 24 ساعت شبانه‌روز و 7 روز هفته در خطر است. بیشتر بخوانید : هوش مصنوعی، یادگیری ماشینی و بلاک چین: ابزارهایی برای افزایش اعتماد در داده‌ها سؤالی که اکنون با آن روبرو هستیم این است که چگونه می‌توان انسان‌ها را آنلاین و با روشی غیرمتمرکز رسمی کنیم؟ و درنتیجه تضمین کرد هرکس بدون آنکه در معرض پروپاگاندا قرار بگیرد حق رأی مخصوص به خود را داشته باشد.

    اثبات‌های غیرممکن تورینگ

    برای اینکه بتوانیم مرزی بین خودمان و هوش مصنوعی اینترنت ایجاد کنیم، به یک پروتکل غیرمتمرکز برای هویت هر فرد نیاز داریم. برخلاف فیس‌بوک، نیازی نیست چنین شبکه‌ای به منطق رسانه‌ها و الگوریتم‌های جالب‌توجه محدود شود. در عوض، اجماع انسانی باید منبع حقانیت قرار گرفته و بتوان گراف هر انسان یک نود را برای استفاده از حداکثر ظرفیت حاکمیت بلاک چین به کار گرفت. بودجه‌های رمزنگاری‌شده اگر اعتبار قانونی داشته باشند، شبکه‌های اینترنتی را به دموکراسی در دنیای واقعی تبدیل خواهند کرد. اما این کار، کار کم زحمتی نخواهد بود. برای رسمی کردن افراد در شبکه‌های غیرمتمرکز نیاز است از ربات‌های اینترنتی و حملات Sybil، bribe و Big Brother

    جلوگیری شود.

    بگذارید با ربات‌ها شروع کنم. با استفاده از تست تورینگ می‌توانیم متوجه‌ آستانه‌ی درک ماشین بشویم. این تست می‌تواند ربات و انسان را از یکدیگر تشخیص دهد.

    توضیح مترجم: تست تورینگ، روشی برای سنجش میزان هوشمندی ماشین است. آزمون به این صورت انجام می‌گیرد که یک شخص به عنوان قاضی، با یک ماشین و یک انسان به گفتگو می‌نشیند، و سعی در تشخیص ماشین از انسان دارد. در صورتی که ماشین بتواند قاضی را به گونه‌ای بفریبد که در قضاوت خود دچار اشتباه شود، توانسته است آزمون را با موفقیت پشت سر بگذارد.

    بر اساس این تعریف، اجماع انسانی به تست تورینگ برای تشخیص انسان از رایانه نیاز دارد و برای اینکار از مسائلی استفاده‌ می‌کند که حل آنها برای یک انسان راحت و برای یک کامپیوتر سخت است. به این فرایند اثبات می‌گویند. بگذارید برای روشن‌تر شدن این موضوع مثالی بزنم. گواهی تولد دخترم رما، با فرمت ویدیو ایجاد شد. رمزگشایی این فرمت و پخش آن برای انسان راحت اما درک آن برای یک ماشین سخت است. این اثبات می‌تواند شخصی و محرمانه باقی بماند و فقط یک هش در بلاک چین ثبت می‌شود. یک رشته از اعداد می‌تواند محتویات و برچسب زمانی نسخه‌ی اصلی اثبات را تایید کند. نودها نیز بدون نیاز به انتشار تمام اطلاعات اعتبارسنجی می‌شوند.

    برای اطمینان از یکتا بودن هر هویت، باید با حملات سیبیل مبارزه کنیم (در این حمله انسان‌ها سعی خواهند کرد کنترل بیش از یک نود را به دست بگیرند). گراف مبتنی بر اعتماد باید به عواملی که اعتماد شبکه را بیشتر جلب می‌کنند، حق تصدیق بدهد. در نشست Devcon4، سینا حبیب ایده‌ی ایجاد گراف اعتماد را مطرح کرد که این گراف از الگوریتم‌های اعتماد مشهوری مانند پیج رنک (PageRank) استفاده می‌کند. تجربه‌ی شخصی من از اجرای پیج رنک برای اندازه‌گیری تعداد ارسال‌های مجدد در شبکه‌ی اجتماعی توییتر بود که به پیدایش پروژه‌‌ی ارز مجازی‌ای به نام Wuffie bank در سال 2009 انجامید و موفق شد. اما سهم نودهای اعتبارسنج باید نصیب آن‌هایی شود که به اشتباهات و تشخیص‌های نادرست انسان از ماشین در اجماع پی می‌برند. البته این خطر تمرکززایی را به دنبال دارد. اگر می‌خواهیم به انسان‌ها مسئولیتی محول کنیم، نباید شبکه را با اصول و قاعده‌ی سخت‌گیرانه‌ای اداره کرد. درنتیجه نودها می‌توانند از نفوذ بالای خود در خرید دیگر نودها استفاده کنند یا هدف گرفته شوند و به فروش برسند. به‌منظور جلوگیری از رشوه و امتیازات انحصاری، توانایی نود برای اعتبارسنجی اثبات‌های غیرممکن تورینگ باید بر اساس قرعه‌کشی رمزنگاری‌شده باشد و منجر به رأی‌دهی تصادفی برای اجماع شود. اگر آنتروپی قرعه‌کشی بر اساس سهم نود باشد، در بلندمدت شانس کسب حق تصدیق برای همه‌ی نودها برابر خواهد شد. هرچقدر نود اعتبارسنج سهم بیشتری داشته باشد شانس اینکه بازهم بتواند اعتبارسنجی کند کمتر خواهد بود. این موضوع سبب ایجاد انگیزه برای اولویت دادن به اعتبارسنجی نود خانواده می‌شود.

    امروز، فردا و آینده

    در  یک دنیای دموکراتیک، ما پروتکل‌های اجماع خود را با استفاده از توکن های ERC-20 که نقش توکن سهام را ایفا می‌کنند به‌منظور اعتبار سنجی اثبات‌های تورینگ طراحی می‌کنیم. هنگامی‌که امتیاز یک هش به آستانه‌‌ی اجماع رسید، تست «آیا شما انسان هستید» به‌منظور ارائه‌ی هویت ERC-725 انجام خواهد شد. این ویژگی‌ها، اجازه می‌دهد این ایده‌ها را روی ماشین‌های رای‌گیری الکترونیکی مبتنی بر بلاک چین نمونه‌سازی شده و توسعه دهیم. تحقیقات اخیر و پروتکل‌های جدیدی مانند تحقیقدیوید چام بر روی دیجی کش و رأی‌دهی تصادفی و تحقیق AlgoRand توسط سیلویو میکالی، نشان‌دهنده‌ی ارتباط انتخاب‌های تصادفی با ایجاد عدالت در جامعه را نشان می‌دهد.در اولین تجربه‌ برقراری دموکراسی دیجیتال مبتنی بر وب دریافتیم هرکسی که ثبت‌نام رأی دهندگان را کنترل می‌کند، قادر است نتیجه‌ی انتخابات را دست‌کاری کند. ایجاد یک  الگوریتم اجماع غیرمتمر کز برای حقوق بشر می‌تواند این معضل را که در انتخابات معمول کنونی نیز دیده می‌شود برطرف سازد. پس چرا از این سیستم برای رای‌گیری استفاده نمی‌کنیم؟ طبق آمارهای بانک جهانی، 1.1 میلیارد نفر در جهان فاقد هویت هستند و کمیته‌ی امداد و نجات بین‌المللی حدود 65 میلیون پناهنده را شناسایی کرده است. در آمریکای لاتین، شخصاً با سازمان‌های کارگرهای محرومی ملاقات کردم که تخمین زده می‌شود 10 تا 15 درصد از آن‌ها فاقد هویت هستند، زیرا والدینشان هرگز تولد آن‌ها را ثبت نکرده و یا آن‌ها در دوران کودکی رها کرده‌اند. اجماع عام انسانی در اینترنت باید امکان گسترش در هرجایی را داشته باشد. اگر اجماع برای نودهای انسانی به‌طور گسترده‌ پذیرفته شود؛ ساخت برنامه‌های اجتماعی از دموکراسی‌ بدون مرز گرفته تا سامانه‌ی وام‌دهی رمزنگاری شده‌ی همتا به همتا و کسب درآمد جهانی دیگر یک رویا نخواهد بود.

  • 55-فورک بیت کوین کش چیست ؟

     فورک جدید شبکه‌ی بیت کوین کش امروز، 24 آبان در ساعت 20:30 اتفاق خواهد افتاد. در این هاردفورک، بلاک چین بیت کوین کش به دو شبکه‌ی بیت کوین ABC و بیت کوین SV تقسیم می‌شود.

    طبق آمار به دست آمده، ۶۶ الی ۷۰ درصد از ماینرهای شبکه‌ی بیت کوین کش از استخر استخراجی SV حمایت می کنند و در این میان ۱۸ الی ۲۹ درصد از ماینرها حامی تیم ABC هستند. کوین دَنس (Coin dance) اعلام کرده که از میان ۲۲۴۶ نود فعال در شبکه بیت کوین کش، ۱۰۷۹ مورد به نودهای بیت کوین کش ABC تعلق دارد و ۱۶۶ مورد جزء نودهای بیت کوین کش SV است. لازم به ذکر است که هیچ یک از این توصیفات بیانگر پیروز شدن یکی از طرفین پس از عملی شدن هارد فورک بیت کوین کش نیست.

    بیت کوین ABC

    این آپدیت در نقشه‌ی راه (Roadmap) بیت‌کوین کش از پیش مشخص شده بود. نام این پروتکل BCHABC بوده و به نظر می‌رسد اکثر جامعه‌ی بیت کوین کش، از جمله توسعه‌دهندگان اصلی از این زنجیره پشتیبانی می‌کنند.

    پروتکل BCHABC توسط جیهان وو از چهره‌های شناخته شده بیت مین (Bitmain) است، حمایت می‌شود.

    بیت‌کوین SV (ساتوشی ویژن)

    اسم این پروتکل BCHSV است. این جهت‌گیری توسط کریگ رایت مطرح شد که بسیاری آن را با عنوان «ساتوشی قلابی» مورد انتقاد قرار داده‌اند. زنجیره‌ی BCHSV از قوانینی که ساتوشی ناکاموتو در وایت پیپر بیت‌کوین ارائه کرده بود، پیروی می‌کند.

    تفاوت اصلی BCHSV و BCHABC در برخی تغییرات خلاصه شده که در آینده پروتکل رخ خواهد داد؛ بطوریکه دسته اول اعتقاد دارند که پروتکل بیت کوین باید به قوانین و ساختارهای اولیه معرفی شده در وایت پیپر ساتوشی برگردد، اما بیت کوین ABC به دنبال فاصله گرفتن هرچه بیشتر از پروتکل اولیه بیت کوین و اعمال تغییرات اساسی در آن است. این دقیقاً موضوعی بود که سبب ایجاد جدایش در جامعه بیت کوین کش شد.

    توصیه‌های لازم پیش از فورک

    خرید بیت کوین کش برای دریافت دریافت فورک جدید شاید در نگاه اول جذاب به نظر برسد اما باید توجه داشته باشید که قیمت ارز دیجیتال فورک شده در صرافی‌ها و بین خریداران و فروشندگان تعیین می‌شود. یعنی در صورتی که استخراج ارز دیجیتال جدید ادامه پیدا کند ولی به هر دلیلی (اعتماد نکردن به آن و جذاب نبودن در نظر سرمایه‌گذاران) خریداری برای آن وجود نداشته باشد، ارزشی برای آن نمی‌توان متصور شد. بنابراین سرمایه‌گذاری با این هدف قماری بیش نخواهد بود.

    هاردفورک 15 نوامبر بخشی از برنامه هاردفورک‌های 6 ماهه این ارز دیجیتال است که اولین آن در 15 می سال جاری میلادی اتفاق افتاد. با به توافق نرسیدن جامعه بیت کوین کش بر روی تغییراتی که در فورک آتی انجام می‌شود، هر یک از دو دسته زنجیره خود را برای ادامه فرایند استخراج انتخاب خواهند کرد. در این میان لازم است کاربران برخی توصیه‌ها را در نظر بگیرند تا از زیان مالی آن‌ها جلوگیری شود.

    چگونه برای قبل از هاردفورک آماده شویم؟

    افرادی که دارای بیت کوین کش هستند می‌توانند تا قبل از ساعت 20 امروز (24 آبان) آن‌ها را به صرافی‌ها (ریسک برای کاربران ایرانی وجود دارد) یا کیف پول‌هایی که از فورک پشتیبانی خواهند کرد، انتقال دهند.

    موضع ۱۲ صرافی مختلف که بیشترین حجم معاملات بیت کوین کش در آن‌ها اتفاق می‌افتد، در برابر این هاردفورک به شرح زیر است:

    • اوککس (OKEx) – پشتیبانی می‌کند
    • بیت‌فارکس (BitForex) – پشتیبانی می‌کند
    • بایننس (Binance) – پشتیبانی می‌کند
    • دیجی‌فاینکس (Digifinex) – بدون اطلاعیه
    • هیوبی (Huobi) – پشتیبانی می‌کند
    • بیت‌فینکس (Bitfinex) – بدون اطلاعیه
    • آپ‌بیت (Upbit) – پشتیبانی می‌کند
    • هیت‌بی‌تی‌سی (HitBTC) – بدون اطلاعیه
    • کوین‌بیس پرو (Coinbase Pro) – پشتیبانی می‌کند
    • بیت‌بنک (Bitbank) – عدم پشتیبانی
    • کوین‌سوپر (Coinsuper) – پشتیبانی می‌کند
    • جی‌دی‌ای‌سی (GDAC) – بدون اطلاعیه

    کیف پول‌های معروفی که از فورک بیت کوین کش از همان ابتدا پشتیبانی خواهند کرد:

    • کیف پول سخت افزاری لجر
    • کیف پول نرم افزاری بیت گو (BitGo)

    به عنوان یک قانون کلی از انجام ترکنش‌ها در حین یک فورک جدا خودداری نمایید. تراکنش‌ها را چند روز پس از هاردفورک و تا زمانی که از امنیت و کارکرد فورک مطمئن نشدید، انجام ندهید. (این هارد فورک حوالی ساعت 20:30 به وقت ایران انجام می‌شود)

    هاردفورک بیت کوین کش در برابر حملات بازپخش (Replay attacks)، از شما محافظت نمی‌کند. در این حمله یک عامل مخرب می‌تواند تراکنشی که در زنجیره‌ی بیت کوین کش انجام داده‌اید را کپی کرده و آن را مجدد برای زنجیره‌ی دیگر انجام دهد و این می‌تواند موجب از دست رفتن دارایی شما شود.

  • 56-چرا دستگاه‌های استخراج ASIC برای آینده اتریوم خطرناک هستند؟

    تا کنون، تنها سخت افزاری که برای استخراج به صرفه اتریوم استفاده می‌شد، کارت گرافیک یا GPU بود.

    این موضوع می‌تواند با ورود دستگاه‌های قدرتمند ASIC تغییر کند. بیت کوین هم زمانی فقط با CPU استخراج می‌شد، اما این روزها ماینرها به جز دستگاه‌ها و سخت افزارهای ASIC از چیز دیگری استفاده نمی‌کنند.

    برای اتریوم داستان تفاوت دارد. توسعه دهندگانی که سال‌ها برای اتریوم زحمت کشیده‌اند، این روزها به شدت نگران آینده اتریوم با ورود ASICها هستند.

    چرا توسعه دهندگان اتریوم نگران این موضوع هستند؟

    وقتی شخصی در حال استخراج ارزهای دیجیتال است، در حقیقت او کامپیوترهای خود را در اختیار شبکه قرار می‌دهد تا تراکنش‌های آن را تأیید کنند. تأیید این تراکنش‌ها با حل معادلات ریاضی فوق‌العاده پیچیده انجام می‌گیرد. این معادلات بسیار زیاد هستند و رایانه‌های ماینرها تنها جزء ناچیزی از کار شبکه را بر عهده گرفته‌اند. هزاران رایانه و سخت افزار در سراسر جهان برای انجام این کار فعال هستند.

    در آخر، تراکنش‌های تأیید شده وارد بسته‌هایی به نام بلاک می‌شوند و این بلاک‌ها در بلاک چین به صورت پیوسته قرار می‌گیرند. هر شخصی که به شبکه یک ارز دیجیتال وصل می‌شود، اصطلاحاً نود (Node) یا گره نامیده می‌شود. بلاک چین بین تمام نودهای شبکه توزیع می‌شود و داده‌های ثبت شده آن قابل تغییر یا هک نیستند. به همین دلیل به عنوان مثال نمی‌توان مانع از یک تراکنش شد و یا مالکیت بیت کوین‌های یک فرد را تغییر داد.

    نگهداری شبکه و تأیید تراکنش‌ها نیاز به ایجاد انگیزه دارد. هیچ گربه‌ای محض رضای خدا موش نمی‌گیرد. به طور خلاصه و بدون جزئیات فنی به استخراج کنندگان یا همان ماینرهایی که شبکه را می‌گردانند، به ازای تأیید تراکنش‌ها، واحد‌های ارز دیجیتال تولید شده آن شبکه تعلق می‌گیرد که نوعی کسب درآمد است.

    طی دو سال اخیر، با توجه به افزایش قیمت ارزهای دیجیتال و عدم کار فیزیکی،‌ ماینر بودن به یک شغل هیجان انگیز و اغلب پر سود تبدیل شده است.

    ابتدای کار استخراج با یک کامپیوتر معمولی امکان پذیر بود اما این روزها با گستردگی شبکه‌های ارزهای دیجیتال و سختی استخراج، نیازمند سخت افزارهای تخصصی قدرتمند خواهید بود.

    کارت‌های گرافیک و دستگاه‌های ASIC

     

    تا به اینجا بهترین راه استخراج اتریوم، استفاده از کارت‌های گرافیکی بوده است. شرکت‌های Nvidia و AMD از فروش کارت‌های گرافیک مخصوص استخراج، میلیون‌ها دلار سود کسب کرده اند. ماینرها با استفاده از چندین کارت گرافیک اقدام به استخراج اتریوم می‌کنند.

    اما کارت‌های گرافیک به اندازه ASICها قدرتمند نیستند.

    کلمه ASIC مخفف Application-specific integrated circuit به معنای مدارهای مجتمع با کاربرد خاص است. به عبارت دیگر، یک تراشه ASIC یک هدف یا استفاده خاص طراحی شده است.

    با توجه به این موضوع، یک ASIC برای هر دستگاهی استفاده شود اما امروزه کاربرد اصلی این ایده را در دستگاه‌های استخراج می بینیم.

    این دستگاه‌ها و تراشه‌ها قدرتی چندین برابر کارت گرافیک دارند و از نظر میزان مصرف برق، فضا و گرمایش، بسیار کارآمد تر هستند.

    مدل‌های متنوعی از دستگاه‌های ASIC تولید و به بازار عرضه می‌شوند. دستگاه‌ها اغلب برای یک الگوریتم استخراج خاص تولید می‌شوند به عنوان مثال بیت کوین و لایت کوین هر کدام با یک سری از مدل‌های مخصوص قابل استخراج‌ هستند و قیمت‌ آن‌ها متغیر است.

    شرکت بیت مین که بزرگترین تولید کننده دستگاه‌های استخراج حال حاضر جهان است، به تازگی قصد عرضه دستگاه‌های ASIC استخراج اتریوم را دارد.

    نگرانی توسعه دهندگان اتریوم

    توسعه دهندگان اتریوم از این خبر به شدت ابراز نگرانی کرده اند که ممکن است اهداف اتریوم زیر سوال رود.

    یکی ترس‌هایی که گریبان توسعه دهندگان اتریوم را گرفته این است که ماینرهای معمولی و غیرحرفه ای استفاده کننده از کارت گرافیک، آرام آرام کنار خواهند رفت. با استفاده گسترده از دستگاه‌های ASIC، به طور خودکار سختی استخراج و رقابت برای تولید کوین‌های جدید افزایش می‌یابد و ماینرهای ضعیف از دور خارج می‌شوند.

    کنار رفتن ماینرهای کوچک موجب می‌شود تا شبکه به سمت تبدیل شدن به سیستم‌های متمرکز حرکت کند و تمرکز زدایی آن روز به روز کمتر شود.

    به گزارش بلومبرگ، عرضه ASIC و فعالیت آن ها باعث می‌شود که اعتقادات به این ارز کاهش پیدا کند و ارزش آن هم به طبع آن کم می‌شود. افتادن انحصار استخراج به دست غول‌های ثرومتمند نگرانی اصلی توسعه دهندگان اتریوم است. از طرف دیگر برخلاف کارت‌های گرافیک، دستگاه‌های ASIC به صورت محدود تولید می‌شوند و هر کسی نمی‌تواند یکی از آن‌ها را داشته باشند.

    چرا ASICها بیت کوین را تهدید نکردند؟

    بیت کوین و اتریوم تفاوت‌های زیادی دارند. ساختار و اهداف آن‌ها کاملا متفاوت است.

    بیت کوین اولین ارز دیجیتال بود که با هدف ایجاد بستری برای پرداخت‌های الکترونیکی بدون واسطه طراحی شد و توسعه دهندگان اولیه آن ناشناس هستند.

    اتریوم اما اهداف دیگری دارد. اتریوم تنها یک روش پرداخت نیست بلکه بستری کلی برای هوشمند سازی تمام فرایندها با استفاده از تمرکززدایی را ارائه داده است. از طرف دیگر توسعه دهندگان اولیه اتریوم شناخته شده هستند و می‌توانند از پروژه خود دفاع کنند.

    برای اتریوم که می‌خواهد هوشمند سازی را در کل فرایندها عملیاتی کند، انحصار استخراج یک آفت جدی است. اگر انحصار استخراج به دست تعداد کمی از شرکت‌های بزرگ بیافتد، تمرکز زدایی فرایندها معنا نخواهد داشت زیرا این شرکت‌ها به یکی از بازیگران اصلی تبدیل می‌شوند و دوباره شاهد قدرت نمایی واسطه‌ها خواهیم بود.

    برای بیت کوین که از آن به عنوان طلای جدید یاد می‌شود، با توجه به هدفش و سختی بسیار زیاد استخراج، ASIC خیلی غیر منطقی نیست.

  • 57- به چه دلیل ارزهای دیجیتال اقتصاد ایران را متحول خواهند کرد؟

    میزان استفاده و قیمتارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاک چین روز به روز در حال افزایش است و هر روز منقدین را بیش از پیش نا امید می کند. بسیاری ازمنتقدین ارزهای دیجیتال منتظر افت این ارزها هستند اما احتمالا هیچ وقت ارزهای دیجیتال به این نتایج نخواهند رسید. به همین دلیل است که برخی از بزرگان اقتصادی جهانفناوری بلاک چین را بهترین ابتکار قرن در تاریخ اینترنت می دانند.

    1) مقاوم در برابر تورم

    ارزهای دیجیتال بدون تورم

    مشکل ارز سنتی این است که بانک های مرکزی می توانند هر چقدر که دوست دارند پول چاپ کنند و درصورت بحران اقتصادی پول های جدیدی چاپ می کنند و آن را به بازار تزریق می کنند که این باعث تورم می شود.تورم به سختی قابل کنترل است و ممکن است کاهش قدرت خرید مردم را به دنبال داشته باشد. بیت‌کوین و دیگر ارزهای دیجیتال طوری طراحی شده اند که تنها تعداد مشخصی استخراج خواهند شد. یعنی، پس از رسیدن به این تعداد، تعداد آن ها افزایش نخواهد یافت و بنابراین، تورم نمی تواند ارزش ارزهای دیجیتال را دستخوش تغییر نماید و از ارزش آن ها بکاهد.

    2) شکستن مرزهای تحریم

    جهانی بدون مرز با ارزهای دیجیتال

    این خبر خوبی برای مردم کشور عزیز ما است. بین المللی بودنبیت کوین باعث می شود که هر کس در هر جای دنیا بتواند تراکنش های خود را انجام دهد. امروزه بیشتر سایت های خرید آنلاین از پی پال یا ویزا کارت برای خرید استفاده می کنند. اما از آنجایی که این قابلیت ها در ایران و چند کشور تحریم شده قابل استفاده نیست یا برای استفاده نیاز به واسطه است، بیت کوین می تواند جایگزین شود و مردم سراسر دنیا بدون هیچ گونه مشکلی از دنیای اینترنت نهایت استفاده است. این اینترنتی است که رویای خیلی از مردم ایران است.

    3) غیرمتمرکزبودن

    ارزهای دیجیتال بلاک چینی غیرمتمرکز هستند

    شاید جالب ترین بخش ارزهای دیجیتال این است که 80 درصد آن ها غیرمتمرکز هستند. تقریبا غیر ممکن است بیت کوین یا اتریومرا متوقف کنید. چرا این مورد مهم است؟ چون در گذشته هر پولی که ایجاد می شد، یک سازمان مرکزی داشت که آن را کنترل می کرد. و چون یک سازمان مرکزی در پشت ارز وجود داشت، امکان داشت که با تصمیمات آن سازمان پول ساخته شده متوقف شود. شرکت E-Gold در حال ایجاد یک ارز بود اما دولت آن را متوقف کرد. حتی پی پال نیز به نوعی یک ارز است اما پی پال هم مجبور است زیر نظر دولت فعالیت کند.

    بیت کوین و اتریوم کاملا متفاوت هستند. این ارزها را می توان بر روی هر رایانه ای ذخیره کرد و هر کسی می تواند پایگاه داده بلاک چینی اتریوم یا بیت کوین را تغییر دهد. هیچ سرور مرکزی وجود ندارد که بیت کوین را اجرا کند. اگر یک سرور را متوقف کنید، همیشه یک سرور دیگر وجود دارد. مثل این است که اگر یکی از شرکت ها را متوقف کنید، یک شرکت دیگر وجود دارد. تا زمانی که هارد و اینترنت و برق وجود داشته باشد بیت کوین هم وجود دارد.

    حتی اگر دولت ها ارزدیجیتال را غیرقانونی کنند، بازهم می شود از آن استفاده کرد. درست همانطور دانلود موزیک های کپی رایت دار غیرقانونی است اما کسی نمی تواند جلوی آن را بگیرد. ارزهای دیجیتال یک پایه گذار برای رسیدن به آرزوی همیشگی بشر(اینکه انسان ها بتوانند هر طور که می خواهند زندگی کنند) هستند. اگر قوانین دائمی در مسیر تکامل زندگی های آینده قرار گیرند، مردم احتمالا مانند امروز صبور نخواهند بود. درست همانطور که زمانی قانونی برای داشتن بردگان بود اما وقتی مردم آگاه شدند این قانون را به نوعی حذف کردند. پس وقتی که مردم آگاه شوند که می توانند ثروت خود را بدون اینکه دولت نظارت کند یا دخالتی داشته باشد، در این ارزها ذخیره کنند، قطعا به آن ملحق می شوند چه قانونی باشد و چه غیر قانونی.

    4) تقریبا رایگان

    تراکنش های ارزهای دیجیتال تقریبا بدون کارمزد هستند.

    اگر برای انجام تراکنش عجله نداشته باشید می توانید تراکنش ها را رایگان انجام دهید. اگر می خواهید تراکنش خود را در مدت 10 دقیقه انجام دهید کارمزد آن خیلی کم است مانند 0.01 سنت. حتی شما اگر 1،000،000 دلار ارسال کنید، کارمزد آن کمتر از 10 دلار خواهد بود. این یک کارمزد کاملا عادلانه برای انتقال این مقدار پول است. هیچ چیز نمی تواند ارزان تر از ارزهای دیجیتال تراکنش های شما را انجام دهد.

    5) بین المللی بودن

    ارزهای دیجیتال محدود به مکان جغرافیایی نیستند

    برای مثال بیت کوین در همه جای جهان بیت کوین است، مهم نیست که کجا هستید. وقتی شما در کشور دیگری باشید ارزش بیت کوین در کشور هم مانند هم است. بیت کوین محدود به جغرافیای خاصی نیست. مهم نیست که شما کجا هستید اگر برق،موبایل و یا کامپیوتر متصل به اینترنت دارید، بیت کوین آماده خدمت به شماست. این مورد برای بقیه ارزهای مبتنی بر بلاک چین هم صدق می کند.

    6) امنیت

    ارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاک چین هک شدنی نیستند

    ارزهای دیجیتال مبتنی بر بلاک چین هرگز هک نشده اند و هک نخواهد شد. همچنین تا به حال کسی از اینکه تراکنشی نادرست بوده است شکایتی نداشته است. ممکن است کامپیوترهایی که این ارزها در آن قرار دارد به دلیل امنیت پایین هک شود و ارزها به سرقت بروند، اما اینکه بشود خود ارز را هک کرد غیرممکن است چون هک بلاک چین به دلیل اینکه از سراسر جهان کامپیوتر ها به آن متصل هستند غیرممکن است. همچنین رمز نگاری پیشرفته بیت کوین و اتریوم باعث می شود که تراکنش ها با بهترین حریم خصوصی ممکن انجام شوند.

    7) حریم خصوصی

    ارزهای دیجیتال حریم خصوصی افراد را بالا می برند

    حتما تا به حال برایتان پیش آمده است که برای ساخت یک حساب بانکی مدارک تحویل داده اید و یا چند فرم پر کرده اید. در ارزهای دیجیتال بلاک چینی اما همه این ها حذف می شوند. برای انجام تراکنش در ارزهای دیجیتال نیاز به ثبت نام،ارسال مدارک و یا حتی ارائه نام و نام خانوادگی هم ندارید فقط کافی است که آدرس کیف پول خود را داشته باشید.

    8) خرید آسان

    چندین فروشگاه بزرگ اینترنتی در جهان و چندین سایت مختلف امکان خرید آنلاین با بیت کوین را فراهم کرده اند و شما می توانید سریع تر از آنچه که فکرش را بکنید خریدهای آنلاین خود را انجام دهید. اما این فقط مختص به خرید های آنلاین نمی شود. امروزه چندین فروشگاه و رستوران در ژاپن و کشورهای توسعه یافته وجود دارد که شما با استفاده از بیت کوین می توانید مبلغ سفارشات خود را پرداخت کنید. حتی فروشگاهی در ژاپن وجود دارد که بدون فروشنده است و شما پس از انتخاب محصولات و پرداخت آن با بیت کوین محصولات را دریافت می کنید.

    9) ایجاد مشاغل و تجارت های مدرن

    کسب و کارهای آینده مبتنی بر ارزهای دیجیتال است

    با اینکه تکنولوژی ارزهای دیجیتال بسیاری از مشاغل را حذف می کند، اما باعث ایجاد کسب و کارهای جدیدی می شود که با ارزهای دیجیتال خدماتی را ارائه می دهند. برای مثال می توان سرویس های ارائه کیف پول، زبان های برنامه نویسی جدید ، تجارتخانه ها و صرافی ها،سیستم های خرید بلیط،سیستم های پرداخت خودکار و … را نام برد.

    10) امکان ریشه کن کردن فقر در جامعه

    افزایش قدرت ارزهای دیجیتال باعث افزایش قدرت مردم می شود

    وقتی پول مردم تحت نظارت متمرکز نباشد، پس مردم اختیارات بیشتری را خواهند داشت. مانند یک چاقو که می تواند کشنده باشد و یا نجات دهنده، این اختیارات هم جنبه های مثبت و منفی دارد. اما با آگاه شدن تدریجی مردم، جنبه های مثبت آن قطعا بیشتر خواهد بود. بنابراین این ارزهای دیجیتال نیستند که مجبورند با سازمان های مرکزی سازگار شوند، بلکه این سازمان ها هستند که باید خودشان را با ارزهای دیجیتال هماهنگ کنند.