به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز و به نقل از مجله تایم، کشورهای گروه ۷ آزادسازی بخشی از ذخایر اضطراری سوخت خود را آغاز کرده‌اند. گروه ۷ جمع هفت اقتصاد بزرگ صنعتی جهان است: آمریکا، ژاپن، آلمان، بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و کانادا. پرسش اصلی اکنون این است که این عرضه تازه تا چه حد از فشار قیمت سوخت بر مصرف‌کنندگان، به‌ویژه در آمریکا، می‌کاهد.
این تصمیم از آن رو اهمیت دارد که قیمت نفت مستقیم بر هزینه حمل‌ونقل، تولید و در نهایت تورم اثر می‌گذارد. وقتی سوخت گران شود، قیمت بسیاری از کالاها هم بالا می‌رود. بانک‌های مرکزی نیز در چنین شرایطی برای کاهش نرخ بهره محتاط‌تر می‌شوند. بنابراین مسیر قیمت نفت بر دلار و طلا هم سایه می‌اندازد.
ذخایر اضطراری، انبارهای بزرگ نفت خام و فرآورده‌های نفتی است که دولت‌ها برای روزهای کمبود عرضه نگه می‌دارند. ذخیره راهبردی نفت آمریکا بزرگ‌ترین نمونه این انبارهاست. آزادسازی این ذخایر یعنی افزودن عرضه به بازار بدون نیاز به افزایش تولید. هدف، ایجاد توازن میان خریداران و فروشندگان و جلوگیری از جهش قیمت است.
با این حال، تجربه‌های گذشته نشان می‌دهد اثر این ابزار معمولاً محدود و کوتاه‌مدت است. در سال ۲۰۲۲، آمریکا عرضه ۱۸۰ میلیون بشکه از ذخایر راهبردی خود را اعلام کرد. این حجم به‌تنهایی کمتر از ۲ روز مصرف نفت جهان بود. کارشناسان آن زمان اثر این اقدام را بر قیمت بنزین چند سنت در هر گالن برآورد کردند، نه یک تغییر بنیادین.
به همین دلیل، اثر نهایی تصمیم تازه به چند عامل بستگی دارد: حجم واقعی عرضه، مدت آن، و واکنش تولیدکنندگان بزرگ نفت. اگر تولیدکنندگان عرضه خود را کاهش دهند، بخشی از اثر این اقدام خنثی می‌شود. داده‌های قیمت در روزهای آینده نشان خواهد داد بازار این پیام را تا چه حد جدی گرفته است.
