به گزارش شبکه اطلاع‌رسانی طلا و ارز، صندوق ملی مسکن از شهریور ۱۴۰۳ تا شهریور ۱۴۰۵ در مجموع بیش از ۳۶ همت منابع مالی برای تکمیل واحدهای مسکن حمایتی و خدمات پشتیبان آن‌ها تأمین کرد. هر همت برابر هزار میلیارد تومان است. بنابراین این رقم به بیش از ۳۶ هزار میلیارد تومان می‌رسد. این عدد به‌طور میانگین یعنی ماهانه حدود ۱/۵ همت در ۲۴ ماه.
اهمیت این آمار در ترکیب هزینه‌هاست، نه فقط در مبلغ کل. برای خانواده‌ای که در طرح‌های مسکن حمایتی ثبت‌نام کرده است، سؤال اصلی زمان تحویل واحد و قابل‌سکونت بودن آن است. داده‌های صندوق نشان می‌دهد بخش بزرگ منابع صرف آب، برق، گاز، راه و خدمات شهری شده است. ساختمانی که این خدمات را نداشته باشد، حتی پس از اتمام اسکلت، قابل‌سکونت نیست.
پول کجا رفت؟
بزرگ‌ترین سهم به زیرساخت‌ها رسید. صندوق حدود ۲۴ همت برای این بخش تأمین کرد که نزدیک به ۶۶ درصد کل منابع است. زیرساخت در این طرح‌ها شامل شبکه آب و فاضلاب، برق، گاز و معابر دسترسی است.
خدمات روبنایی با بیش از ۶/۲ همت در رتبه دوم قرار گرفت. این سهم حدود ۱۷ درصد کل منابع را تشکیل می‌دهد. خدمات روبنایی به فضاهایی مانند مدرسه، درمانگاه، فضای سبز و مراکز خرید محله اشاره دارد. بدون این خدمات، ساکنان شهرک‌های جدید برای نیازهای روزمره به مناطق دیگر وابسته می‌مانند.
تسهیلات تکمیل واحدها بیش از ۴/۶ همت، یعنی حدود ۱۳ درصد منابع، را به خود اختصاص داد. این وام‌ها مستقیماً به پیشرفت فیزیکی ساختمان‌ها کمک می‌کند. همچنین صندوق ۱/۳ همت، معادل حدود ۳/۶ درصد کل منابع، برای حمایت از واحدهای آسیب‌دیده در جنگ کنار گذاشت.
این ارقام برای بازار مسکن چه معنایی دارد؟
ترکیب هزینه‌ها نشان می‌دهد گلوگاه اصلی پروژه‌های حمایتی تنها ساخت واحد نیست و آماده‌سازی محیط زندگی سهم بزرگ‌تری از منابع را می‌گیرد. تحویل واحدهای قابل‌سکونت می‌تواند بخشی از تقاضای مصرفی را از بازار آزاد خرید و اجاره جدا کند. با این حال، آمار منتشرشده تعداد واحدهای تحویل‌شده یا درصد پیشرفت پروژه‌ها را مشخص نمی‌کند. به همین دلیل، سنجش اثر این منابع بر عرضه واقعی مسکن به انتشار داده‌های تکمیلی بستگی دارد.
