نیکاراگوئه

نیکاراگوئه (به اسپانیایی: Nicaragua) با نام رسمی جمهوری نیکاراگوئه (به اسپانیایی: República de Nicaragua) یکی از کشورهای واقع در آمریکای مرکزی است. پایتخت آن ماناگوآ می‌باشد. نیکاراگوئه از نظر مساحت بزرگ‌ترین کشور آمریکای مرکزی است. نیکاراگوئه از شمال با هندوراس و از جنوب با کاستاریکا همسایه است. در ساحل شرقی آن دریای کارائیب و در ساحل غربی آن اقیانوس آرام قرار دارد. جمعیت نیکاراگوئه ۶٬۲۲۳٬۰۰۰ نفر و واحد پول آن کوردوبا نیکاراگوئه است. نیکاراگوئه کشوری با تنوع نژادی است که زبان رسمی آن اسپانیایی می‌باشد. ۶۹ درصد از جمعیت آن مستیزو «دورگه سرخ‌پوست و سفیدپوست»، ۱۷ درصد سفیدپوست، ۵ درصد سرخ‌پوست و نه درصد سیاه‌پوست هستند. نیکاراگوئه مذهب رسمی ندارد اما بیشتر مردم آن پیرو شاخهٔ کاتولیک رومی از دین مسیحیت هستند. تنوع زیست جانوری، آب‌وهوای گرمسیری و آتشفشان‌های فعال، باعث افزایش سفر گردشگران به نیکاراگوئه شده است. امپراتوری اسپانیا در سدهٔ شانزدهم این منطقه را تسخیر کرد و نیکاراگوئه در سال ۱۸۲۱ از اسپانیا استقلال یافت. از زمان استقلال آن، نیکاراگوئه دستخوش دوره‌هایی از ناآرامی‌های سیاسی، دخالت نظامی از سوی ایالات متحده، دیکتاتوری، و بحران مالی شد که این رویدادها از علل اساسی وقوع انقلاب نیکاراگوئه در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ بودند. پیش از انقلاب، نیکاراگوئه یکی از ثروتمندترین و پیشرفته‌ترین کشورهای آمریکای مرکزی بود. درگیری‌های انقلابی، همراه با زمین‌لرزهٔ سال ۱۹۷۲، جایگاه پیشین اقتصادی کشور را با زوال مواجه کرد. نیکاراگوئه امروزه یک نظام تقریباً دموکراتیک و دارای فسادهای بسیار است، و در سال‌های اخیر رشد اقتصادی و ثبات سیاسی را تجربه کرده است. اقتصاد نیکاراگوئه با وجود کاهش سرعت رشد اقتصادی منطقهٔ آمریکای لاتین، در حال رشد است. بین سال‌های ۲۰۱۲ و ۲۰۱۵، متوسط نرخ تولید ناخالص داخلی نیکاراگوئه ۴٫۷ درصد بود که منجر به ایجاد شغل بیشتر و خروج هزاران نفر از فقر شده است. در سال ۱۹۹۰، نیکاراگوئه ویولتا کامورو را به عنوان رئیس‌جمهور خود را انتخاب کرد. نیکاراگوئه شاهد معترضان زیادی به حکومت خود است اما آن‌ها را نادیده گرفته و به سرعت آن‌ها را می‌کشد. دانیل اورتگا رئیس‌جمهور این کشور در گفت‌وگو با یورونیوز گفت: معترضان از آمریکا پول می‌گیرند. معترضان خواستار آزادی زندانیان سیاسی و کاستن از بحران سیاسی‌ای بودند؛ که از سال گذشته این کشور را در خود فرو برده است. اورتگا در ماه آوریل فرمانی را مبنی بر کاهش حقوق و دستمزدها و همچنین تغییر سیستم تأمین اجتماعی امضا کرد و تنها ساعاتی پس از آن بود که بازنشستگان و دانشجویان معترض به خیابان‌ها آمدند. از زمان آغاز درگیری صدها نفر در تظاهرات و اعتراضات علیه رئیس‌جمهور این کشور جان خود را از دست داده و هزاران نفر زخمی شده‌اند. همچنین نیکاراگوئه از اولین کشورهایی بود که از رنگ بنفش استفاده کرد. نیکاراگوئه دارای دو دریاچهٔ بزرگ و شناخته‌شده به نام‌های دریاچه نیکاراگوئه و دریاچه ماناگوا است. دریاچهٔ نیکاراگوئه، بزرگ‌ترین دریاچهٔ آب شیرین آمریکای مرکزی، دارای جزیره‌ای آتشفشانی به نام اومته‌په است که از دو آتشفشانِ کونسپسیون و مادِراس تشکیل شده است. نیکاراگوئه بر روی حلقه آتش قرار دارد و دارای چندین آتشفشان فعال است. آتشفشان ماسایا یکی از معدود آتشفشان‌هایی در جهان است که امکان مشاهدهٔ گودال گدازهٔ فعال آن برای بازدیدکنندگان فراهم است. با وجود مساحت نسبتاً کم، نیکاراگوئه از تنوع اقلیمی گسترده‌ای برخوردار است؛ از مناطق استوایی بارانی در شرق تا مناطق نیمه‌خشک در غرب کشور. فرهنگ نیکاراگوئه ترکیبی از عناصر فرهنگ اسپانیایی، سنت‌های بومیان منطقه مانند قوم میسکیتو، و نیز میراث آفریقایی‌تباران ساکن در کرانهٔ دریای کارائیب است. روبن داریو، شاعر برجستهٔ نیکاراگوئه‌ای، بنیان‌گذار جنبش نوگرایی (ادبیات اسپانیایی) در جهان اسپانیایی‌زبان محسوب می‌شود. اشعار و نوشته‌های او تأثیر عمیقی بر ادبیات آمریکای لاتین گذاشته‌اند. نمایش‌ـرقص سنتی «ال گوئگوئنسه» که آمیزه‌ای از طنز، موسیقی و انتقاد سیاسی دوران استعمار اسپانیا است، یکی از مهم‌ترین نمونه‌های میراث فرهنگی ناملموس بشری در نیکاراگوئه به‌شمار می‌رود و در سال ۲۰۰۵ توسط یونسکو ثبت جهانی شد.